Keuzes, waarom zijn we er zo bang voor?

We leven. We leven.

We leven in een samenleving vol van mogelijkheden. Gaaf he?!

Soms, want het betekend daardoor ook kiezen voor die ontelbare mogelijkheden.

Zelf keuzes maken betekend zelf verantwoordelijk zijn voor je keus. Het betekend dat je zelf zorgt voor je eigen gelukt. Dat maakt keuzes maken soms zo verschrikkelijk lastig. Want om een keus te kunnen maken moet je inzicht hebben in wat je wilt en wat je kunt en hoe je dit kunt vormgeven.

Om hier zicht op te krijgen kun je ervaring op gaan doen. Een ervaring van een verkeerde studiekeus, een baan waar je niet op je plek en ga zo maar door. Door ervaring zo wel positief als negatief leer je. Je leert wat je talenten zijn en van welk werk je een glimlach krijgt.

Soms heb ik wel het idee dat mensen lijden aan een soort keuze freezing, choice klilling. Door de verantwoordelijkheid dat je zelf verantwoordelijk bent voor je geluk geen keuzes meer durven maken. En dus bevriezen, want dan gaat er immers niks mis.

Zelf kan ik soms lang blijven dromen voordat ik keuzes ga maken, heel veilig en alles is mogelijk!

Hoe maak je keuzes? Wat is er belangrijk in je keus? Ga je voor je ratio of voor je gevoel?

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Stap extra

Ik loop vaak snel. Mensen die traag lopen, loop ik graag voor bij. Mensen die te langzaam fietsen, fiets ik graag voorbij.  Net dat stapje extra.

In mijn stage begon ik rustig. Mijn weken van het school jaar begon ik rustig. Nu loop ik graag dat stapje extra.

 

Is dat niet de ideale werknemer? Die net dat stapje extra zet? Die thuis zijn mail chekt, altijd bereikbaar is, die flexibel is in werktijden en die graag iets extra’s doet.

Waar brengt mij dat stapje extra? Benut ik mijn talenten en ontwikkel ik ze hier door beter?

Als ik in college zit geef ik vaak niet dat extra stapje. Ik kijk dan vaak wat rustig rond en observeer. Dit stapje extra is op school niet van zelf sprekend. En in drukke tijden maak ik daar graag gebruik van.

Als ik om mij heen luister, op de fiets in de trein,bus aan mijn schoolbureau op stage en werk, hoor ik vaak zuchten. Een zucht vind ik zeer bijzonder. Het drukt een emotie uit, het wil iets zeggen wat zich fysiek uit. Zuchten is geaccepteerd in onze samenleving. Als iemand zucht, maar ik vaak de opmerking, zucht. Om de zucht expliciet aanwezig te laten zijn. Weet jij waar jij van gaat zuchten?

Mijn extra stappen geven mij soms energie. Mijn extra stappen kosten mij soms veel energie.

Wanneer geef jij de extra stap?

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Posted in Uncategorized | 1 Comment